| تبليغات | X |
|
دنیایی از عکسهای زیبا و کمیاب
|
اگر می خواهی پس از مرگ فراموش نشوی یا چیزی بنویس که قابل خواندن باشد یا کاری کن
که قابل تقدیر و نوشتن باشد.
زندگی چیست؟
اگر خنده است چرا گریه می کنیم؟
اگر گریه است چرا خنده می کنیم؟
اگر مرگ است چرا زندگی میکنیم؟
اگر زندگی است چرا می میریم؟
اگر عشق است چرا به ان نمی رسیم؟
اگر عسق نیست چرا عاشقیم؟
بیاموزیم که اگر ستاره نیستیم ابر هم نباشیم که جلو درخشش ستاره ها را بگیریم.
یک هیزم شکن وقتی خسته میشه که تبرش کند باشه نه اینکه هیزماش زیاد باشه……
تبر ما انسانها باورهایمان است نه آرزوهایمان.
درباره درخت بر اساس میوه اش قضاوت کنید نه بر اساس برگهایش.
با یک شوخی بیجا دوشمن را نمی توان دوست کرد . ولی از دوست می توان دشمن ساخت.
دل من غمگین است. غصه ام سنگین است. گر چه بی همنفسم. زندگی شیرین است. میل
گل در من نیست. بال من خونین است. اشک غم باید ریخت. رسم دنیا این است….
بر آنکه تو را گرم کند سرد مباش.
بر آنکه تو را شفا دهد درد مباش.
چیزی زجهان به زجوانمردی نیست.
رسوای زمانه باش و نامرد مباش.
من از این فاصله ها دلگیرم .
بی تو اینجا چه غریبانه شبی می میرم.
دیر سالیست که می خواهم از اینجا بروم ولی انگار با قلب زمین زنجیرم.
انسان مگر چیست؟
شنبه به دنیا می آید.
یکشنبه زندگی کردن را یاد می گیرد.
دوشنبه بزرگ می شود.
سه شنبه عاشق می شود.
چهار شنبه ازدواج می کند.
پنجشنبه بچه دار می شود.
و در نهایت جمعه می میرد.
